// کتاب / طوبي 8

ارزش والاي شغل پرستاري در یادداشت های شما ذخیره شد. توجه داشته باشید که یادداشت ها موقت بوده وبعداز خروج شما حذف خواهد شد.

ارزش والاي شغل پرستاري

پرستاري مي تواند يكي از راه هاي قرب به خداوند و دست يابي به كمال انساني باشد. چنين نگرشي به شغل پرستاري، نشاط و علاقه ويژه اي در پرستاران ايجاد مي كند. آنان به كار خود، به عنوان وظيفه اي الهي ـ انساني مي نگرند. امام خميني رحمه الله، در تقويت اين نگرش، خطاب به پزشكان و پرستاران مي فرمايد:
شما متوجه باشيد كه اين شغل را خداي نخواسته آلوده نكنيد به جهات مادي، به جهات دنيايي؛ كه هم كار كرده باشيد و هم اجر الهي نبرده باشيد. شما كاري بكنيد كه اين شغل شما الهي باشد، براي خدا باشد. منافات ندارد اينكه براي خدا باشد، لكن به شما هم مثلاً اجري بدهند، اينها منافات با هم ندارد. شما توجه داشته باشيد به اينكه با اين بيماران خوشرفتاري كنيد، كمك كنيد آنها را، دلجويي كنيد از آنها. اينها افسرده هستند بايد دلجويي كنيد. اين شغل از آن شغل هاي بسيار ارزنده است.1
در سخنان معصومان عليهم السلام خدمت به هم نوعان، از بهترين عبادت ها و ارزش هاي انساني شمرده شده است؛ چنان كه در روايتي از امام صادق عليه السلام آمده است:
ما قَضي مُسلِمٌ لِمُسلِمٍ حاجةً اِلاّ ناداهُ اللّه ُ تباركَ و تعالي عَليَّ ثوابُكَ وَلا اَرْضي لَكَ بِدُونِ الجَنّةِ.2
هيچ مسلماني حاجت مسلمان ديگري را روا نمي سازد، مگر اينكه خداوند تبارك و تعالي به او خطاب كند كه پاداش تو به عهده من است و كمتر از بهشت برايت نمي پسندم.
تنها كساني مي توانند به شغل پرستاري و مراقبت از بيماران بپردازند كه از انگيزه بالا، قدرت تحمل، دل سوزي و بردباري بهره مند باشند. اين گونه افراد، در ضمير پاك نيك فطرتان جامعه جاي دارند و محبوبيت اجتماعي بالايي مي يابند؛ زيرا همگان مي دانند كه پاداش هاي مادي نمي تواند جبران كار طاقت فرساي پرستاران باشد، بلكه بايد اجر واقعي خويش را از خداوند دريافت كنند. مردم نيز از باب «مَن لَم يَشكُرِ المَخلوقَ لَم يَشكُرِ الخالِقَ»، زحمت ها و تلاش هاي بي منت آنان را ارج مي نهند. بزرگداشت و ارج گذاري مقام پرستار، خود بيانگر ارزش اجتماعي و جايگاه والاي شغل پرستاري است.
پيامبر گرامي اسلام صلي الله عليه و آله ارج و بهاي پرستاري را در ضمن روايتي چنين بيان مي فرمايد:
مَن قامَ عَلي مَريضٍ يَوما وَ لَيْلَةً بَعَثَهُ اللّه ُ مَعَ اِبراهيمَ الخَليلِ عليه السلام فجادَ عَلَي الصِّراطِ كَالْبَرْقِ اللاّمِعِ وَ مَن سَعي لِمَريضٍ في حاجَةٍ فَقَضاها خَرَجَ مِنْ ذُنوبِهِ كَيَومٍ وَلَدَتْهُ اُمُّهُ.3
كسي كه يك روز و يك شب پرستاري بيماري را به عهده بگيرد، خداوند او را با ابراهيم خليل عليه السلام محشور مي كند.
پس همچون درخشش برقي از صراط عبور مي كند و كسي كه در برطرف كردن نيازهاي مريض تلاش كند و نيازهاي او را برآورد، همانند روزي كه از مادر متولد شده است، از گناهان پاك مي شود.
پيام متن:
1. تقوت انگيزه الهي و معنوي در پرستاران.
2. ارزش معنوي و اخروي كمك به بيماران.