واپسين كلام در یادداشت های شما ذخیره شد. توجه داشته باشید که یادداشت ها موقت بوده وبعداز خروج شما حذف خواهد شد.

واپسين كلام

آقاي مسعود بهنود در نُه يادداشت خود، اساسي ترين اركان نظام و انقلاب ـ حاكميت، رهبري، قوه مقننه، قوه قضاييه و رسانه هاي گروهي، به ويژه صدا و سيما را محور اصلي بحث و بررسي قرار داده است. وي در بررسي اركان ياد شده نه تنها از كاركردها و تأثير مثبت سياسي و اجتماعي آنها هيچ گونه سخني به ميان نياورده است، بلكه با بررسي ابعاد منفي و بزرگ نمايي مشكلات و كاستي هاي موجود، به بدبيني، بدگماني و نااميدي مخاطبان از اسلام و انقلاب دامن زده است. بهنود به جاي ارائه بحث هاي علمي و عميق و گفت و گوي منطقي در فضايي سالم و به دور از تعصب و تهمت ـ آنچه مكررا روزنامه هاي توس و جامعه و نويسندگان آنها مدعي آن بوده اند و همواره شعار آن را داده اند ـ در بررسي ارزشمندترين و مقدس ترين نهادهاي انقلاب اسلامي، واژه هاي خشن و تعبيرهاي تحقيرآميزي را به كار گرفته است، ولي در همان حال به دفاع از حريم رسانه هاي جهاني و راديوهاي بيگانه و تعظيم و تكريم CNNمي پردازد. به طور كلي، مهم ترين ويژگي هاي آثار قلمي بهنود به شرح زير است:
ـ گلوگاه ها و شريان هاي اصلي نظام و انقلاب مانند رهبري، مجلس شورا، قوه قضاييه، رسانه ها و مطبوعات و مسائل پيرامون آنها به عنوان موضوع يادداشت و مقاله، انتخاب مي شوند.
ـ در بررسي موضوع هاي برگزيده، صرفا به بيان ابعاد منفي و بدگويي بسنده و نكات مثبت و اميدبخش جدا ناديده گرفته مي شود.
ـ بررسي غيرمستقيم موضوع اصلي از طريق طرح رخدادهاي تاريخي.
ـ استخدام واژه هاي خشن و تعبيرهاي تحقيرآميز به جاي بحث و گفت و گوي علمي و منطقي در فضايي سالم و صميمي.
آيا آقاي بهنود و همكاران ايشان در روزنامه هاي جامعه و توس ـ كه همواره از خفقان و نبود آزادي ناليده اند ـ مقصودشان از آزادي، اين گونه آزادي است؟ اينكه هر انساني ـ مثلاً روزنامه نگار يا حاكم ـ حق داشته باشد كه توانايي و امكانات خود را ـ كاغذ و قلم يا زور و اسلحه ـ هرگونه بخواهد ـ تخريب، تحقير و توهين... ـ عليه رقيب و خروج وي از صحنه به كار گيرد؟
در اين صورت، نمي توان به توقيف و تعطيلي مطبوعات و نيز به برخوردهاي خشن و قرون وسطايي با اصحاب قلم خرده گرفت؛ زيرا در قاعده اين بازي رقيب هم آزاد است و مي تواند از آنچه در اختيار دارد براي خروج رقيب استفاده كند و اگر منظور از آزادي در چارچوب قانون رسمي و به شرط رعايت حقوق ديگران است كه ناسزا و بدگويي به اركان نظام و هتك حريم آنان به وسيله تخريب، تحقير و توهين در هيچ منظومه فرهنگي و قانوني ـ و از جمله قانون اساسي جمهوري اسلامي ـ روا شمرده نشده است. بنابراين، در هر صورت، برخورد و جلوگيري از انتشار اين گونه يادداشت ها و مطبوعات امري پسنديده و قانوني است. اين حقيقتي است كه در كلام حضرت امام رحمه الله، رهبر معظم انقلاب اسلامي و رياست محترم جمهور بدان اشارت رفته است و پيش از اين در مقدمه مجموعه به آن اشارت رفت.