// مقاله / دين و زندگي (3)

دين و زندگي (3) در یادداشت های شما ذخیره شد. توجه داشته باشید که یادداشت ها موقت بوده وبعداز خروج شما حذف خواهد شد.

دين و زندگي (3)


// استفاده از اوقات در رفتار بزرگان

اللّهُمَّ صَلّي عَلي مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدُ وَارْزُقْني فيهِ الصِّحَةِ وَ الْفراغ... .1
خدايا بر محمد و آل او درود فرست و در اين ماه [مبارك رمضان] سلامت و فراغت روزيام فرما... .
آيت الله شهيد بهشتي
شهيد بهشتي با اينكه در اصفهان خانه داشت، براي صرفهجويي در وقت و استقلال در فكر و مطالعه، از سال 1324 حجره اي در مدرسه صدر اصفهان گرفت. وي زندگي در حجره اي به طول سه متر و عرض 5/1 متري را بر سكونت در خانه پدري اش در اصفهان ترجيح داد تا بتواند شبانهروز در مدرسه اوقات خود را صرف درس خواندن و خودسازي كند. هوشياري آن شهيد الهي در صرفهجويي در وقت، از عوامل پيشرفت او بود.
وي درباره ميزان كار و تلاش خود گفته بود: «در تمام اين نوزده ماه كه از پيروزي انقلاب مي گذرد يا بيشتر، من به عنوان يك فرد در اين جامعه هرگز ساعتي را نگذرانده ام كه در آن آرام نشسته باشم و بگويم خوب كارها بحمد الله تمام شد».2
شهيد قدوسي
يكي از شاگردان شهيد قدوسي نقل مي كند:
هر كس با استاد آشنا مي شد، خيلي زود درمي يافت كه استاد شخصي است هدفدار كه از تمام امكانات و تمام لحظه هاي زندگي خود در راه رسيدن به هدف استفاده مي كند. او از برخورد هاي زودگذر با اشخاص و فرصت هاي آني نيز به گونه اي در جهت هدف مقدس خويش استفاده مي كرد. هنگام اشتغال به تحصيل مقيد بود كه از آغاز درس حاضر شود. ايشان براي وقت ارزش زيادي قائل بود، حتي براي آنكه اوقات طلاب مدرسه براي اموري غير از تحصيل صرف نشود، براي آنان غذا تهيه مي كرد و براي اهل مدرسه حمام ساخت كه طلاب براي استحمام بيرون نروند.

// نظم

نظم استاد نمونه و زبانزد خاص و عام بود. شاگردان ايشان اگر بگويند در مدت 14 سال بهرهمندي از مديريت اين مرد بزرگ، پنج دقيقه تأخير و تخلف از وقت معين شده از وي نديدهاند، سخن درستي است. او انضباطي بسيار دقيق داشت. از اتلاف وقت و اتلاف نيرو و اموال، حتي يك سنجاق يا يك ورق كاغذ، به شدت بيزار بود. براي درس و نظم اهميتي فوقالعاده قائل بود. به خاطر چند دقيقه تأخير يك محصل، چه رسد به غيبت وي، برمي آشفت. تعطيلي پنجشنبه هاي حوزه را از مدرسه به همراه خيلي ديگر از تعطيلي ها به مناسبت هاي گوناگون زده بود كه مسخره تر از همه نزد او تعطيلي (بين التعطيلين) بود. حضور پيش از وقت قدوسي در مدرسه و نگاه هاي معنيدار او در حالي كه ساعت بغلي اش را درمي آورد، پس از خوردن زنگ مدرسه در جلوي دفتر، براي همه دوستان و استادان مدرسه تأديبي مؤدبانه و فراموشنشدني است.1
شهيد مطهري
يكي از بستگان نزديك شهيد مطهري نقل مي كند:
در تنظيم وقت خيلي دقيق بودند، به طوري كه از تمام اوقات استفاده مي كردند. نماز ظهر را كه مي خواندند، غذا مي خوردند، اگر چيزي نبود نان و ماست مي خوردند. يك ساعت مي خوابيدند، بعد تجديد وضو مي كردند و به اتاق مطالعه مي آمدند، مشغول مي شدند تا موقعي كه بچه هاي مدرسه علوي و استادان و دانشجويان مي آمدند. ايشان درس مي گفتند و بعد از نماز مغرب در اتاق مطالعه تا ساعت 10 ـ 11 مطالعه مي كردند و جلسه داشتند و بعد كه مي آمدند، مي گفتند سرم دارد گيج مي رود و قبل از خواب 20 دقيقه الي نيم ساعت قرآن مي خواندند و حدود ساعت 12 مي خوابيدند. از 5/2 نصف شب به نماز شب و مناجات مي ايستادند.
استاد اوقات خود را چنان تقسيم مي كردند كه دقيقه اي از آن تلف نشود و نظم خاصي در تمام كارها داشتند.2

/// مقالات