// مقاله / دين و زندگي (2)

دين و زندگي (2) در یادداشت های شما ذخیره شد. توجه داشته باشید که یادداشت ها موقت بوده وبعداز خروج شما حذف خواهد شد.

دين و زندگي (2)


// فرصتي براي به خود آمدن

فاطمه عربشيباني
اشاره: «زندگي براي بسياري از ما عادتي شده كه خيلي وقت ها ملالآور مي شود. در بازي روزگار هميشه به زمان مي بازيم. ثانيه ها، ساعتها، روز ها و ماه ها مي گذرند و ما را زير چرخ روزمرگي هامان له مي كنند. آن قدر دنبال آنچه نمي دانيم چيست مي دويم كه دويدنمان خود، هدف زندگيمان مي شود.
بايد از زمان جلو زد، لحظه اي ايستاد و نفسي تازه كرد، پاي جسم را بست و بال انديشه را باز كرد. همصحبت دل شد، سري بر خاك ساييد و دلي به آسمان گره زد».1
( ( (
اوقات فراغت، لحظه هاي زيبا و زرين زندگي است كه سبب رضايت دروني و افزايش شادكامي مي شود، از تكرارها و يكنواختي ها نجاتمان مي دهد و با جدا ساختن از روزمرگي ها، از هيجان هاي زيانبخش و احساسات منفي در امانمان مي دارد. همچنين خستگي هاي روحي و آسيب هاي رواني را در زندگي شفا ميبخشد؛ چراكه اشتغال پيوسته و بي وقفه فكري و عملي، سبب خستگي جسم و ذهن مي شود و فرد رفتهرفته نشاط و سرزندگي خود را از دست مي دهد. در اين شرايط، داشتن برنامه اي جامع و پيشبيني فرصتي فارغ از وظايف روزانه و بهرهوري از اين فرصت، نخستين و مهم ترين گام در پيشگيري از آسيب هاي ذهني و حفظ بهداشت رواني است.2
( ( (
در فرهنگ اسلامي، منظور از اوقات فراغت، نه بيهودگي و ركود يا تنپروري و روزمرگي، بلكه فرصت آماده شدن براي تلاش و كوشش بي پايان است. در اوقات فراغت، فعاليت هاي ظاهري و فيزيكي تعطيل مي شود، ولي فعاليت هاي فكري، شناخت و بينش دروني و نزديكي به پروردگار با نيت پاك و انديشه تابناك آغاز مي شود و ارمغان اين سفر تا هفته ها و ماه ها روشنيبخش شب ها و روزهاي زندگي خواهد بود.3

/// مقالات