// مقاله / ساده به رنگ آسمان (1)

ساده به رنگ آسمان (1) در یادداشت های شما ذخیره شد. توجه داشته باشید که یادداشت ها موقت بوده وبعداز خروج شما حذف خواهد شد.

ساده به رنگ آسمان (1)


// آسايش زندگي

زهرا رضاييان
ستايش، مخصوص خداوندي است كه پروردگار جهانيان است.
«اي كساني كه ايمان آورده ايد! از نعمت هاي پاكيزه اي كه به شما روزي داده ايم بخوريد و شكر خدا را به جا آوريد. اگر او را پرستش مي كنيد». (بقره: 172)
گاهي با خودم مي انديشم چرا ما اينقدر از كتاب آسمانيمان غافليم؟ چرا حداقل يك بار آن را با دقت نمي خوانيم و تصميم نمي گيريم به تك تك دستور هاي آن در زندگيمان عمل كنيم تا بهشتي زميني بسازيم؟
( ( (
قرآن را باز مي كنم ، آيه 172 از سوره بقره، در پيش چشمانم مي درخشد و از خودم مي پرسم تو به اين آيه چه قدر عمل كرده اي؟ به راستي همه ما به اين آيه شريفه چه قدر عمل كرديم؟ «از نعمت هاي پاكيزه اي كه به شما روزي داده ايم بخوريد و شكر خدا را به جا آوريد.» به خودم فكر مي كنم و به اعمالم. تمام تلاش و فكرم در طول روز اين است كه بيشتر و بهتر به دست بياورم و چه قدر هم خودم را در اين راه خسته مي كنم. دوباره آيه را مي خوانم. خداوند در اين سخن، فرموده است كه به دنبال آنچه برايتان مقرر كرده ايم، باشيد، نه اينكه در پي چيزي بدويد كه روزي شما نيست!
( ( (
بيشك هر كس روزي معيني دارد كه با حركت و تلاش مي تواند به آن برسد و اين همان حقيقتي است كه حافظ به آن رسيده بود كه گفت:


ما آبروي فقر و قناعت نمي بريم

با پادشه بگوي كه روزي مقدر است


به همين دليل است كه وقتي در كوچه و خيابان و بازار فردي را مي بينيم كه گدايي مي كند يا حتي وقتي نام گدا را مي شنوي، حيرت مي كني! گدا گدايي مي كند؛ چون به روزييي كه برايش مقدر شده، راضي نيست! به خاطر طمع، گدايي مي كند.
پيامبر خدا هم فرمود: «قناعت، گنجي است پايانناپذير»!
آسايش و سربلندي در قناعت است. اگر زندگي آرام و زيبا و بي دغدغه مي خواهيم، بايد قناعت كنيم. در غير اين صورت، دل آدمي از خواسته هاي پياپي سير نمي شود؛ چراكه ذات انسان حريص است، اما مي شود ديو حرص و طمع را از پاي درآورد و روح را بهگونه اي پرورش داد كه «نان جو» و «مرغ بريان» برايش يكي باشد. مي شود نفس را چنان تربيت كرد كه به جاي اينكه حرص مال داشته باشد و همه عمر آدمي را صرف گردآوري مال كند، همه فرصت ها را صرف نزديك تر شدن به خدا بكند؛ با خشنود ساختن خلق الله... . مي شود با قناعت، به جنگ حرص و طمع رفت و به قول سعدي:

گفت چشم تنگ دنيادوست را

يا قناعت پر كند يا خاك گور


( ( (
روزي حضرت موسي(ع) از خداوند پرسيد: بي نيازترين بندگان تو چه كساني هستند؟ فرمود: قانع ترين آنها به آنچه به ايشان بخشيدم. بايد اين حكايت را باور و به آن عمل كنيم تا زندگياي سرشار از آرامش و زيبايي داشته باشيم.
به قول مولوي:

حرص، خزان است و قناعت، بهار

نيست جهان را ز خزان خرمي


و به راستي كه شكوفايي هر انساني، از قناعت كردن اوست!
پس فراموش نكنيم كه بهترين گنج در زندگي، قناعت است و از خوشبختي و سعادت بنده است كه شبي را راحت به صبح رساند، بي آنكه براي فرداهاي نيامده حرص بورزد. به گفته حكيم سعدي:

قناعت كن اي نفس بر اندكي

كه سلطان و درويش بيني يكي

چرا پيش خسرو به خواهش روي

چو يك سو نهادي طمع، خسروي

وگر خودپرستي شكم طبله كن

در خانه اين و آن قبله كن!


و به حقيقت، شكر نعمت همان قانع بودن به نعمت است.

/// مقالات