موضوع: تاریخ نشر: مرداد1376 نویسنده: سيد ابوالقاسم حسيني ژرفا

مباني هنري قصه هاي قرآن

قصّه همواره حضوري پيدا و پنهان در زندگي روزمرّه ما داشته و دارد و تاريخ فرهنگ و تمدّن بشري بدون يادكردي از اين مقوله، ناتمام و نابسامان مي نمايد. شايد از همين روست كه اديان الهي و كتب آسماني غالبا پيام خويش را در مايه اي از قصّه و حكايت بيان مي داشته اند و بر تأمّل و عبرت آموزي از سرگذشت پيشينيان بسي تأكيد مي ورزيده اند. در ميان كتب آسماني، قرآن بي شك از اين جهت رهاوردي بزرگ و بي مثال دارد. اصرار قرآن بر قصّه گويي و قصّه خواني هر خواننده اي را به وجد و شگفتي وامي دارد. انسان از خود مي پرسد كه مگر قصّه چيست و چه مي كند كه آفريدگار هستي در آخرين پيام به آفريده خويش اين چنين قصّه مي گويد و او را به تأمّل در قصّه ها فرا مي خواند. در واقع، پاسخ اين پرسش را بايد در مفهوم و معناي «قصّه» در قرآن و «شيوه قصّه نويسي قرآن» جستجو كرد. اين ابهام و ترديد بيشتر از آن روست كه ما با انگاره هاي خويش به سراغ قصّه هاي قرآن رفته ايم و هرگز نپرسيده ايم كه قرآن، خود، از قصّه هاي خويش چه مي گويد. سوگمندانه بايد گفت كه انديشمندان ديني نيز تاكنون در اين باب كمتر سخن گفته اند و اگر پراكنده مطالبي نوشته اند، با زبان امروزين هنر چندان هماهنگ نيست كه هنر پژوهان را به كار آيد. شايد نخستين گام در اين راه تازه را متفكّران عرب، و بويژه مصريان، برداشتند. هر چند اين نهضت به تأليف مقالات و كتابهاي چند در اين حوزه انجاميد، ولي هنوز هم آثار استوار و اصولي كم شمار است. در زبان فارسي شايد نمي توان كتابي را سراغ گرفت كه مستقل و بنيادين به كالبد شكافيِ قصّه هاي قرآني پرداخته باشد. پژوهش حاضر كه به سفارش «مركز پژوهشهاي اسلامي» و به خامه فاضل گرانمايه و اديب فرزانه جناب آقاي سيّد ابوالقاسم حسيني (ژرفا) به رشته تحرير درآمده است، در واقع نويدي است نيكو و سرآغازي است بر يك راه بلند و نه چندان هموار كه اميد است به همّت انديشوران و فرزانگان حوزه و دانشگاه به سلامت به سرآيد.


موضوع: تاریخ نشر: آبان1374 نویسنده: غلامرضا گلي زواره

ويژه نامه آيت‌الله سيد رضا بهاءالديني

حوزه هاي علوم ديني جهان تشيع، همواره از پرتوهاي پرفروغ شخصيتهاي بزرگي برخوردار بودهاند. اينان عمر بابركت خويش را به تهذيب نفس و كرامتهاي اخلاقي گذرانده و به قلههاي رفيع معارف عرفاني رسيده اند. يكي از اين ستارگان فروزان، فقيه وارسته و زاهد، حضرت آيتالله‌العظمي حاج سيد رضا بهاءالديني است كه بيش از نيم قرن به تدريس، پالايش و پرورش انسانهايي آراسته به فضايل و مكارم مشغول بوده است. با توجه به نقش تهذيب نفس و اخلاق الهي در سازندگي جامعه و لزوم توجه افزونتر به حالتهاي معنوي، در اسفند 1375 خورشيدي، به پاس گرامي‌داشت آيت‌الله بهاءالديني اين عارف گران‌مايه نخستين اجلاس حوزه و تهذيب، به همت سازمان تبليغات اسلامي و رهنمودهاي بزرگان دين و دانش، برگزار شد. نوشتار حاضر كه در هشت فصل تنظيم شده، فرازهايي از زندگي علمي، آموزشي و حالتهاي عرفاني و اخلاقي اين عالم عامل را بيان مي‌كند. به اميد آنكه مورد توجه علاقمندان قرار گيرد.


موضوع: تاریخ نشر: فروردين نویسنده: سيد علي محمدي متكازيني

ويژه‌نامه شيخ بهايي

نويسنده در نوشتار حاضر سعي كرده است در پنج فصل جنبه‌هاي علمي، فكري و سياسي عالم بزرگوار شيخ بهايي را بررسي و تحليل كند، و در فصل ششم به سوژه‌هايي از زندگي وي اشاره نمايد. به اميد آنكه مطالب اين كتاب براي علاقه‌مندان، سودمند واقع شود و شخصيت اين عالم بزرگوار و نوگرا را به گونه‌اي جامع به مشتاقان فضيلت و معرفت معرفي كند.


× تاريخ و مناسبتها

// کتاب