تاریخ نشر: مهر1391 نویسنده: محمد علي چناراني

امام رضا(ع) از ديدگاه اهل سنت

از جمله نقشه هاي شوم دشمنان بر ضد اسلام ايجاد اختلاف هاي مذهبي است. راه برون رفت ازاين فتنه تكيه بر مشتركات مذهبي است كه اهل بيت(ع) از مشتركات همه مذاهب معتبر جهان اسلام است. با توجه به رسالت رسانه ملي دربسط فرهنگ وحدت مسلمانان، اين كتاب بر آن است تا باتكيه بر منابع اهل سنت، سيره و شخصيت امام رضا(ع) را كه از اهل بيت (ع) شمرده مي شود، بررسي نمايد و اصحاب رسانه را در رسالت خطيرشان ياري نمايد.


تاریخ نشر: فروردين1385 نویسنده: علي باقر شيخاني

امام سجاد(ع) از ديدگاه اهل سنت

اهل بيت عليهم السلام، چراغ هدايت و ره نمايان شب هاي ديجور بشر هستند و منازلشان، محل نزول فرشتگان و آمد و شد جبرئيل امين است. اراده خداوند بر اين قرار گرفته است كه آنها را پاك و طاهر از هر پليدي ببيند و به سبب چنين ويژگي شان، مسلمانان راستين و همه مردمان دل آگاه از هر مذهب و آييني، به اين خاندان عشق مي ورزند و دوست داشتن آنان را جزو دين مي شمارند. در منابع معتبر اسلام، فضيلت هاي اهل بيت عليهم السلام فراوان ذكر شده است و بسياري از انديشمندان مسلمان، به قداست و شخصيت والاي آنان اقرار دارند. بيان اين موارد نيز دريچه هاي وحدت و هم دلي را بر روي مسلمانان مي گشايد و زمينه هاي جدايي و پراكندگي را از ميانشان مي زدايد. امام سجاد عليه السلام نيز در محضر سبط پيامبر، درس اخلاص و فداكاري آموخت و در صحنه كربلا و پس از آن، با صبر و بردباري و با بيان سخنان روشنگرانه اش، پايه هاي حكومت اموي را درهم ريخت و با زمزمه هاي عارفانه اش، معارف اصيل اسلامي را به جهانيان عرضه داشت. عنوان هاي اين پژوهش عبارتند از: تبارشناسي امام سجاد عليه السلام، شخصيت امام سجاد عليه السلام، ويژگي هاي اخلاقي و سيره عملي امام سجاد عليه السلام، مسئوليت هاي اجتماعي امام سجاد عليه السلام، كرامت هاي امام و گزيده اي از سخنان امام سجاد عليه السلام و همراه با برنامه سازان.


تاریخ نشر: بهمن1385 نویسنده: مهدي لطفي

امام صادق (ع) از ديدگاه اهل سنت

ائمه معصومين عليهم السلام به باور شيعه و سني از اهل بيت پيامبر اعظم صلي الله عليه و آله هستند و براساس آيات قرآني، محبت به آنان جزو دين است. اين اشتراك، اهميت فراواني دارد و مي تواند در كنار باور به قرآن، عامل مهمي براي وحدت و همدلي همه مسلمانان باشد. در اين ميان، اختلاف هايي كه جهان اسلام را فراگرفته و چون گردابي مهيب، هويت مسلمانان را در خود فرو برده است، راه را براي تسلط بيگانگان باز مي كند. جا دارد تا با بازنمايي اين اشتراك و پرداختن به جنبه هاي گوناگون زندگاني اين ستارگان هدايت و بيان ديدگاه هاي مشترك مذاهب بزرگ اسلامي در مورد اهل بيت پيامبر اعظم صلي الله عليه و آله، افزون بر افزايش شناخت مذاهب از باورهاي يكديگر، گامي مهم در راه وحدت مسلمانان برداشته شود. بر اين اساس، بر آن شديم تا زندگاني ائمه معصومين عليهم السلام را از ديدگاه اهل سنت بررسي كنيم. اين پژوهش، بر اساس كتاب هاي تاريخي، روايي اهل سنت و همچنين آراي عالمان ديني آنان نوشته شده است.


امام علي(ع) در منابع اهل سنت

حضرت علي (ع) به فرموده قرآن، «نبأ عظيم» و «صراط مستقيم» است، از «سابقون» است، ولي الله اعظم، ختم نبوت خاتم، مكمّل رسالت مرسل، عليم قرآن، تنزيل ناطق، برترين صادق، بهترين نعمت، نقطه بسم الله، نفس نبي، خيرالبشر و... است. در منزلت منازل او تنزيل جبريل و كتاب و محكمات و احكام خوش تر آنكه چهره قرآن ناطق را در قرآن و نگاه راست گويان جست وجو كنيم. اين مجموعه، به كوشش پژوهشگران ارجمند جناب حجت الاسلام و المسلمين محمدعلي محمدي و آقايان محمدرضا رضواني پور و محمديان بدين منظور فراهم آمده است. اميد كه مشتاقان به بهترين شكل از آن بهره جويند.


تاریخ نشر: دي1385 نویسنده: علي اصغر قرباني ده برزويي

امام كاظم (ع) (از ديدگاه اهل سنّت )

پژوهش پيش رو به بررسي زندگي امام موسي بن جعفر عليه السلام از نگاه اهل سنّت مي پردازد. بايد دانست فضايل امام موسي كاظم عليه السلام در منابع دست دوم و سوم اهل سنّت آمده است. البته ضعف آن منابع، با توجه به پذيرش فضيلت هاي بيان شده در آن كتاب ها از سوي اهل سنّت، جبران پذير است. به جز آن، مطالب موجود در اين زمينه، اندك و نامتوازن است. كم بودن مدارك و اسناد درباره بخش هايي از زندگي امام موسي كاظم عليه السلام، يكي از دشواري هاي پژوهش درباره زندگي آن بزرگوار است.


موضوع: تاریخ نشر: مرداد1399 نویسنده:

امامت‌پژوهي با رويكرد رسانه‌اي

جايگاه امامت، همانند مقام نبوت، منصبي الهي است و همان گونه كه خداوند سبحان فردي را به مقام نبوت و رسالت برمي گزيند و با معجزه، كه همانند نص خدا است، تأييد مي كند، همان خداوند، كسي را براي امامت برمي گزيند و به پيامبرش فرمان مي دهد كه آن را به مردم برساند و او را به عنوان پيشواي بعد از خود در ميان مردم نصب كند. امامت، خلافت خداوند و جانشيني رسول خدا، رشته پيوند اجزاي دين، نظام بخش جامعه مسلمين، سامان دهنده دنيا، سعادت آفرين آخرت و عزت دهنده مؤمنين است. امامت، زيربناي بنيادين شجره اسلام و ثمره شاخسار شكوفاي آيين خدايي است. امامت ادامه نبوت است و بدون شناخت امام و درك جايگاه امام، نبوت و توحيد نيز بي اثر خواهد بود و كارآيي خود را از دست خواهد داد؛ همچنان كه خداوند در آيه 67 سوره مائده به پيامبرش مي فرمايد: اگر (امر امامت اميرالمؤمنين(ع) را) ابلاغ نكني، هرآينه رسالتت را انجام نداده اي. امامت، رحمت و خيري است كه خداوند بر بندگان ارزاني داشته و به سبب آن، دينش را كامل كرده است. از همين روست كه مسئله امامت در ميان شيعه، در شمار اصول دين و امر آن به دست خداوند است؛ بر خلاف اهل سنت كه آن را از فروع دين و تعيين امام را به دست مردم مي دانند. مسئله امامت از ديرباز محل اختلاف و معركه آراء در بين مسلمانان بوده وكتاب هاي فراواني در تبيين آن نوشته شده است. در عصر حاضر كه شيعه موفق به تشكيل حكومت گرديده و پرچمدار عدالتخواهي و مبارزه با استكبار جهاني شده است، موج اتهامات و شبهات به اصول مذهب تشيع و اصل امامت فزونييافته و دشمنان با تمام توان خود مي كوشند مسلمانان را از فرهنگ شيعه به ويژه اصل امامت دور سازند. رسانه ملي به عنوان يك ابَرسازمان فرهنگي، كه تبيين و نشر معارف اسلامي و شيعي را بر عهده دارد، موظف است در بسط فرهنگ امامت و رفع شبهات آن تلاش كرده و معارف اهل بيت را به دنيا معرفي كند. در اين ميان، آنچه اهميت دارد بيان مطالب اساسي و متناسب با رسانه در اين باب و پرهيز از ارايه مباحث حاشيه اي است. با اقرار به اين كه كنه و كرانه امامت و ژرفاي حقيقت امام و با اين دست تهي، در پيمانه هيچ انديشه و پژوهشي نمي گنجد، با مدد از آستان اهل بيت(ع) برشي از حقيقت و ماهيت امامت را در برابر ديده انديشه وران و پژوهشگران عرصه امامت مي گشاييم. پژوهش پيش رو در پنج فصل سامان يافته است. در فصل اول، كليات پژوهش از قبيل مفاهيم، پيشينه و تبيين معنا و تعريف امامت بيان شده و فصل دوم، عهده دار بازنمايي، دلايل و ضرورت امامت عامه است. فصل سوم شامل مباحث امامت خاصه و گزارش اجمالي از دوره امامت هر كدام از پيشوايان دوازده گانه است و در بخش پاياني اينفصل، مباحثي درباره نظريه ولايت فقيه در دوره غيبت امام بيان مي شود. فصل چهارم به بازخواني امامت و رسانه اختصاص دارد و بايدها و نبايدهاي رسانه و ايده ها، محورها و موضوعات برنامه سازي را پيش روي برنامه سازان قرار داده است. فصل پاياني به معرفي منابع مكتوب، موسسات و مراكز تخصصي و معرفي كارشناسان و پژوهشگران حوزه امامت پرداخته است. در پژوهش حاضر تلاش شده است در فرم و قالب جديدي كه منطبق بر اصول رسانه اي است، اصحاب رسانه را در امر برنامه سازي مرتبط با امامت ياري رساند. در پايان از زحمات پژوهشگر ارجمند جناب آقاي ايرج حجازي در تحقيق و تدوين اين اثر سپاسگزاري مي كنيم و اميد داريم مديران، برنامه سازان و پژوهشگران رسانه ملي، با ارائه نظرات خود، ما را در هرچه بهترشدن پژوهش ها ياري رسانند. اداره‌كل پژوهش‌هاي اسلامي رسانه


تاریخ نشر: شهريور1392 نویسنده: مرتضي اسكندري

امانت‌داري و راهكارهاي ترويج آن در رسانه ملي

خداوند درباره ضرورت امانت مي‌فرمايد:إِنّ اللّهَ يَأْمُرُكُمْ أَنْ تُؤَدّوا اْلأَماناتِ إِلي‏ أَهْلِها.. خداوند به شما فرمان مي‌دهد كه امانت را به صاحبان آن برسانيد. يكي از ويژگي‌هاي برجسته هر انسان جوينده تعالي و كمال امانت و امانتداري است كه آثار و بركات فراواني در تعالي شخصيت انسان و زندگي افراد جامعه دارد و در فرهنگ ديني بسيار مورد تاكيد است و جزو نخستين مصاديق حقوق اجتماعي است كه پيش از اسلام نيز مورد احترام بوده است. بدين جهت امانت داري ملائم با طبع و سرشت آدمي است. چنانچه پيامبر صلي الله عليه و آله خود را متصف به اين صفت الهي مي‌داند و مي‌فرمايد: إِنّي لَكُمْ رَسُولٌ أَمينٌ من براي شما فرستاده‌اي امين هستم. و از همه مهمتر اينكه امام صادق عليه السلام آن را نشانه شيعه مي‌داند و مي‌فرمايد:شيعتنا اهل الوفاء و الامانه شيعيان ما اهل وفاي به عهد و امانت‌داري هستند. امانتداري در سه حيطه مطرح است حفظ اموال، حفظ اسرار و حفظ ناموس و گسترش امنيت و آسايش در جامعه در گرو اين فضيلت اخلاقي است و هر اندازه كه ميزان اعتماد و اطمينان در فضاي جامعه بيشتر باشد بيشتر مي‌توان به سلامت آن جامعه و تكامل آن پي برد و در چنين جامعه‌اي است كه افراد مي‌توانند استعدادهاي خود را شكوفا سازند. زماني كه بي اعتمادي بر فضاي جامعه‌اي حاكم باشد ميزان زيادي از نيروهاي جوامع بر سر پيدا كردن راه يابي براي برون رفت از بي اعتمادي هرز مي‌رود و شايد ديگر همتي بر انجام كاري بديع و نو باقي نماند. رسانه ملي وظيفه دارد چنين مفاهيمي را در جامعه اسلامي ترويج دهد و فرهنگ سازي كند. امانت‌داري يكي از مواردي است كه نه تنها بايد ميان مردم حاكم باشد بلكه بايد بين حاكمان حكومتي و كارگزاران نظام اسلامي رواج داشته باشد چرا كه مسئوليت پذيري و منصب و مقام نوعي امانت الهي تفسير شده است و مديران و كارگزاران نظام بايد براي حفظ اين امانت نهايت تلاش و كوشش خويش را به كار گيرند تا مبادا از آن سوء استفاده شود و يا در امانت خيانت شود. در اسلام ضرورت امانت داري حتي در مورد غير مسلمان سفارش شده است چنانچه اميرالمومنين علي عليه السلام مي‌فرمايد: هرگاه امانتي به تو سپردند آن را بازگردان و خيانت نكن با كسي كه به تو خيانت مي‌كند.حضرت با تاكيد بر اداي امانت حتي در صورت خيانت طرف مقابل بر ضرورت و اهميت امانت‌داري در ميان مردم تاكيد مي‌ورزند. در واقع حضرت خيانت طرف مقابل را دليلي براي خيانت يك مسلمان نمي داند و تاكيد مي‌كند كه مسلمان در هر صورت بايد امانت‌دار باشد. بنابراين اسلام نه تنها امانت داري در جامعه اسلامي را براي تمامي افراد حتي حاكمان لازم مي‌داند بلكه مي‌خواهد اين فضا را در ميان غير مسلمانان نيز گسترش دهد تا آنها از اين اعتماد در مناسبات جهاني و بين المللي خود بهره‌مند شوند و از مسلمانان الگو بگيرند. رسانه ملي به عنوان يك دانشگاه عمومي بايد روحيه امانت‌داري را در آحاد جامعه تقويت كند و جامعه‌اي كه بي اعتمادي در آن رواج داشته باشد بي‌ايماني آن را تهديد مي‌كند به فرموده حضرت كسي كه ايمان ندارد امانت‌دار نيست بنابراين اين دو رابطه تنگاتنگي با هم دارند. پژوهشگر محترم مركز پژوهش‌هاي اسلامي صدا و سيما جناب آقاي مرتضي اسكندري بر آن است تا امانت را از زواياي مختلف و در موضوعات گوناگون بررسي كند و آثار و پي‌آمدهاي ناگوار آن را همراه با عوامل و زمينه‌هاي امانت‌داري و خيانت‌ورزي بيان نمايد. اميد است كه با ارائه راه كارها و بيان حكايت‌ها و داستان‌هايي كه در اين زمينه بيان شده است مورد استفاده برنامه ساران رسانه ملي قرار گيرد.


موضوع: تاریخ نشر: فروردين1381 نویسنده: محمد درگاه زاده

امدادهاي غيبي

خداوند پس از آرامش جسم انساني، از روح خود در او دميده است و آن گاه در نهاد او حركت و پويايي در خاك آغاز مي شود و به تدريج همراه با مبارزه با وابستگي هاي شهواني و نفساني، تكاملي معنوي رخ مي دهد. در اين ميان، علاوه بر نگاه عرفاني كه زمينه ساز سلوك معنوي است، ايمان به عالم هاي ديگر كه در وراي اين عالم محسوس قرار دارند، لازم است. در عمق اين جهان، حقيقتي ناب وجود دارد كه ناديدني هاي آن را با چشم دل بايد ديد كه همان غيب جهان است. امدادهاي غيبي، نيروهايي است كه از عالم مافوق مادّه؛ يعني عالم غيب نازل شده و از انسان هاي جوياي حقيقت پشتيباني مي كند. اعتقاد به چنين نيروهايي، شرط دستگيري آنها از آدميان در لحظه هاي بحراني است و همانند اكسيري جاودان، زندگي دوباره به انسان ها مي بخشد. نويسنده معتقد است توكل بر نيروهاي غيبي بر خلاف قدرت هاي ديگر نه تنها انسان را دچار غرور نمي كند، بلكه غرور وي را مي شكند و پيوسته او را متوجه خداوند مي كنند و نگارنده كوشيده است اعتقاد جامعه را به چنين باوري بيشتر كند. اين گفتار سه بخش دارد. بخش اول كه قسمت ويژه آن است، امداد غيبي و انواع آن را توضيح مي دهد و آثار فردي و اجتماعي و شرايط بهره مندي از آن را بررسي مي كند. در ادامه، از موانع دريافت امداد غيبي و هم چنين از باورهاي غلطي كه در اين زمينه وجود دارد، سخن به ميان آمده و در پايان بخش هم به ديدگاه دنياي غرب در مورد امدادهاي غيبي اشاره شده است. بخش دوم شامل سه فصل است: فصل اول و دوم درباره امدادهاي غيبي به انبيا، اوليا و بزرگان ديگر است. در فصل سوم نيز به امدادهاي غيبي براي نظام جمهوري اسلامي پرداخته شده و بخش سوم درباره رسالت رسانه در گسترش و اشاعه ايمان به امدادهاي غيبي است كه بايد و نبايدها را بررسي كرده است.


موضوع: تاریخ نشر: فروردين1392 نویسنده: سيد مجيد امامي,حسين مهرباني فر

اميد و رسانه (پژوهشي در مباني، ابعاد و راهبردهاي اميدآفريني اجتماعي در رسانه ملي)

ايمان به راه، هدف، رهبري و آينده نظام مقدس جمهوري اسلامي ايران، بي‌شك عظيم‌ترين سرمايه اجتماعي و اثربخش‌ترين عنصر قدرت نرم انقلاب اسلامي ايران است كه صيانت از آن و ارتقاي روزافزون آن، متناسب با تحولات خواسته و ناخواسته داخلي و خارجي، وظيفه‌اي خطير بر دوش نظام فرهنگي ـ رسانه‌اي اين جامعه قلمداد مي‌شود. اميدواري به زندگي، اميد به بهبود محيط و فضاي رشد و كار، حسن ظن به نظام سياسي و قضايي و اقتصادي، اميد به آينده بهتر و ... در كنار «اعتماد»، «رضايت» و «امنيت» از مهم‌ترين مؤلفه‌هاي توسعه و سلامت اجتماعي در مطالعات امروزين اجتماعي و در عين حال، مسئله‌اي فراگير و مبتلابه اكثر جوامع، حتي جوامع جهان اول مي‌باشد. بي‌شك طرح اين مسئله در جامعه ايران نيازمند نگاهي مستقل و وام‌گيري از مباني و چارچوب‌هايي بومي و ملي است كه از آبشخور هستي‌شناسي، انسان‌شناسي و جامعه‌شناسي اسلامي حاصل گردد. پژوهش حاضر با توجه به يكي از اولويت‌هاي اعلامي و حساس سازمان صداوسيما به عنوان اثرگذارترين دستگاه فرهنگي نظام ج.ا.ا در دهه چهارم انقلاب اسلامي، يعني ارتقاي اميد و اعتماد اجتماعي، از سوي مركز پژوهش‌هاي اسلامي صداوسيما به گروه مطالعات فرهنگ و ارتباطات مركز تحقيقات دانشگاه امام صادق عليه السلام پيشنهاد شد كه با درك و تفاهم نسبت به اين ضرورت، در طول نه ماه اجرا و تدوين گرديد.


تاریخ نشر: تير1382 نویسنده: سيد احمد حبيب نژاد

امين زمان (ويژه علامه اميني)

با وجود آن كه نام علامه اميني و آوازه اثر گران سنگش؛ الغدير به دورترين مناطق جهان رسيده است، ولي هنوز آن گونه كه بايد و شايد، در جامعه ما شناخته شده نيست و به جز انديشمندان، ديگران به گوهرهاي آن دست نيافته اند. اين نياز علمي و ديني، رسالت رسانه را در بازشناسي اين چهره شاخص معاصر و درون مايه كتاب وزين الغدير دو چندان مي سازد. در اين راستا، پژوهشگر ارجمند جناب آقاي سيداحمد حبيب نژاد گام هايي ارزشمند برداشته است تا برنامه سازان را در رسالت خويش ياري رساند. با سپاس از ايشان، اميد است اين پژوهش در برنامه سازي ها به كار آيد.


// موضوع



// کتاب