// کتاب / طوبي 8

پرستاري در سيره پيشوايان معصوم عليهم السلام در یادداشت های شما ذخیره شد. توجه داشته باشید که یادداشت ها موقت بوده وبعداز خروج شما حذف خواهد شد.

پرستاري در سيره پيشوايان معصوم عليهم السلام

اهتمام پيامبران و اولياي معصوم عليهم السلام به امر پرستاري، نشان از اهميت و شرافت اين شغل دارد. پرستاري نزد خداوند متعال، ارزشمند است و پرستاران محبوب و مقدسند.
برپا كردن چادر پرستاري در مسجد پيامبر، توجه و تلاش ويژه آن بزرگوار را نسبت به اين وظيفه مقدس نشان مي دهد. در اين باره آمده است: بعد از جريان جنگ احد، مردم در مسجد به مداواي مجروحان جنگ و پرستاري از آنان مي پرداختند.1
در سيره ابن هشام آمده است كه:
يكي از اصحاب خاص پيامبر اكرم، به نام سعد بن معاذ را كه جراحت سختي در جنگ خندق برداشته بود، به دستور حضرت در مسجد در خيمه زني از قبيله اَسلَمْ كه به او «رُفيده» مي گفتند، قرار دادند و رفيده در اين خيمه مجروحان جنگ را مداوا مي كرد و به پرستاري و مراقبت از آنان مي پرداخت.2
اين عمل پسنديده، در سيره پيامبران الهي نيز ديده مي شود؛ چنان كه پرستاري پيوسته حضرت يوسف از بيماران در زندان، محبوبيت او را بين زندانيان سبب شده بود و به اين خاطر، از او به عنوان فردي نيكوكار و محسن ياد مي كردند.3
در مورد پرستاري پيامبر گرامي اسلام از بيماران، روايت هايي در تاريخ اسلام ديده مي شود. يكي از اين موارد را علامه مجلسي از حضرت علي عليه السلام چنين نقل مي كند:
شبي تب وجودم را فرا گرفت و خواب را از من ربود. بدين جهت، رسول خدا نيز تا صبح بيدار بود و شب را بين من و نماز تقسيم مي كرد. پس از نماز، نزد من مي آمد و جوياي حال من مي شد و با نگاه كردن به من از وضعيت بيماري ام اطلاع مي يافت و شيوه پيامبر تا طلوع صبح اين چنين بود. پس از آنكه حضرت با اصحاب نماز گزاردند، در حق من دعا كردند كه خدايا، علي را شفا ده و سلامتي بخش كه به خاطر بيماري اش تا صبح نخوابيدم!4
اين شيوه پسنديده حضرت حتي در حق دوستان ديگرش نيز به خوبي نمايان است. آمده است كه سعدبن معاذ كه از بزرگان اصحاب پيامبر خداست و براي حفظ اسلام تلاش هاي بسياري كرده است، بعد از آنكه در جنگ خندق جراحت سختي برداشت، پيامبر خدا فرمان داد تا خيمه اي در مسجد زدند و خود مراقبت هاي درماني و پرستاري از وي را عهده دار شد.5
پرستاري حضرت علي عليه السلام از فاطمه زهرا عليهاالسلام پس از بيماري ايشان، سزاوار تحسين و توجه است.
حضرت علي عليه السلام خود عهده دار پرستاري از فاطمه عليهاالسلام بود و اسماء دختر عُمَيس، ايشان را ياري مي داد.6
البته پرستاري حضرت زهرا و زينب كبري عليهاالسلام نيز مي تواند الگوي مناسبي براي تمام پرستاران ميهن اسلامي باشد. در تاريخ جنگ احد آمده است:
در اين جنگ دندان پيامبر اسلام شكست و كلاهخود بر سر ايشان زخم وارد كرد. در آن هنگام، فاطمه خون جراحت پيامبر را مي شست و علي ابن ابي طالب با سپر آب مي آورد. چون فاطمه ديد خون بند نمي آيد، تكه حصيري را سوزاند و خاكستر آن را روي زخم گذارد تا خون بند آيد.7
امام زين العابدين عليه السلام نيز درباره حضرت زينب كبري عليهاالسلام، دست پرورده مكتب انسان ساز مادر، چنين نقل مي كند: «شبي كه فرداي آن پدرم به شهادت رسيد، من نشسته بودم و عمه ام زينب در نزد من بود و از من به گونه اي نيكو پرستاري مي كرد».8
اين سيره هاي عملي، بيانگر ارزش والاي پرستاري است. امام خميني رحمه الله نيز در اين باره فرمود:
اين شغل پرستاري از شغل هاي بسيار شريفي است كه اگر چنانچه انسان با وظايف انساني و شرعي خودش بكند، اين يك عبادتي است كه در فراز عبادت هاي درجه اول است. پرستاري از بيمار امر بسيار مشكلي است، لكن خيلي ارزشمند است. [اگر ]انسان با يك بيمار به طور محبت، به طور برادري، به طور خواهري مراعات احوال او را بكند و اين براي انجام يك وظيفه انساني ـ الهي باشد، از عباداتِ بسيار ارزشمند است.9
پيام متن:
نمونه هايي از پرستاري در سيره پيامبران، ائمه معصومين عليهم السلام و حضرت زينب عليهاالسلام.