2. هجرت براي تحصيل در یادداشت های شما ذخیره شد. توجه داشته باشید که یادداشت ها موقت بوده وبعداز خروج شما حذف خواهد شد.

2. هجرت براي تحصيل

خواجه نصير، همه مراحل تربيت و تحصيل را در طوس سپري، سپس براي تكميل تحصيلات خود به نيشابور سفر كرد. به ظاهر، در زماني كه ايشان در نيشابور مقيم و سرگرم تحصيل بود، مغولان به ايران حمله كردند.1 در اين زمان خراسان بيشترين تلفات و صدمات را متحمل شد. بسياري از مردم براي رهايي خود هجرت كردند يا به دنبال جان پناه گشتند. يكي از كانون هاي امن و جان پناه هاي مطمئن، دژهاي مستحكم اسماعيليان بود كه آنها توانسته بودند خود را از آسيب مغولان در امان نگه دارند. ازاين رو، خواجه نصير نيز براي رهيدن از خطر حمله مغولان، دعوت ناصرالدين عبدالرحيم بن ابي منصور، محتشم قهستان را اجابت كرد و بدان جا پناهنده شد. تاريخ دقيق رفتن خواجه به دژ قهستان معلوم نيست، ولي به گفته يكي از پژوهشگران، اين تاريخ بايد پس از 624 ه‍ .ق باشد؛ زيرا در اين تاريخ، ناصرالدين به رياست قهستان رسيد.2 او تا سال 654 ه‍ .ق كه هلاكو قلعه هاي اسماعيليه را تسخير كرد، هم چنان در درون دژهاي اسماعيليان، سرگرم پژوهش و تدريس بود. از آن جا كه شهرت او در دانش هاي گوناگون به ويژه در حوزه نجوم، به ديگر شهرها رسيده بود، او را تحديد نكرد، بلكه او را مشاور و سرپرست اوقاف مناطق متصرفي خود كرد. خواجه نصير با در اختيار داشتن منصب رياست اوقاف، از يك سو، خود را از تنش هاي شديد سياسي دارندگان منصب هاي كليدي رهاند و از سوي ديگر، توانست با اصلاح سازمان اوقاف، از منافع حاصل از آن، خرابي هاي ناشي از يورش مغول ها را جبران كند و به راه اندازي مكان هاي سودمندي چون رصدخانه مراغه پرداخت و از اين راه، تحرك تازه اي در مسير پويايي فرهنگ و تمدن ايراني و اسلامي پديد آورد.