دعاي حضرت علي عليه السلام در شب عيد فطر در یادداشت های شما ذخیره شد. توجه داشته باشید که یادداشت ها موقت بوده وبعداز خروج شما حذف خواهد شد.

دعاي حضرت علي عليه السلام در شب عيد فطر

نقل است حضرت علي عليه السلام درباره فضيلت شب عيد فرمود:
«هركس شب عيد فطر، دو ركعت نماز بگزارد كه در ركعت اول، سوره حمد و هزار مرتبه سوره توحيد و در ركعتِ دوم سوره حمد و يك بار سوره توحيد را بخواند، هيچ‌چيز از خدا نمي خواهد، جز آنكه خدا به او عطا خواهد كرد».
دعاي پس از نماز اين گونه است: «اي خدا! اي خدا! اي خدا، ‌اي مهربان!‌ اي خدا،‌ اي پادشاه!‌ اي خدا،‌ اي پاك! ‌اي خدا، اي پاكيزه! اي خدا، ‌اي ‌ايمن‌بخش!‌ اي خدا، ‌اي غالب! ‌اي خدا، ‌اي استوار!‌ اي خدا، ‌اي نيرومند! ‌اي خدا،‌ اي متكبر!‌ اي خدا، ‌اي آفريدگار! ‌اي خدا، ‌اي ايجادكننده! ‌اي خدا، ‌اي تصويرگر! ‌اي خدا، ‌اي دانا! ‌اي خدا، ‌اي سريع! ‌اي خدا، ‌اي شديد! ‌اي‌خدا، ‌اي مهربان! ‌اي خدا، ‌اي مراقب! ‌اي خدا، ‌اي اجابت‌كننده! ‌اي خدا، ‌اي بخشنده! ‌اي خدا، ‌اي ستايشگر! ‌اي خدا، ‌اي برتر! ‌اي خدا، ‌اي حافظ! ‌اي‌خدا، ‌اي احاطه‌كننده! ‌اي خدا،‌ اي سرور بزرگان! ‌اي خدا، ‌اي اول، ‌اي‌آخر، ‌اي ظاهر، ‌اي باطن، ‌اي فخركننده! ‌اي خدا،‌ اي نيرومند! ‌اي خدا، ‌اي مالك! ‌اي خدا، ‌اي شاهد! ‌اي خدا، ‌اي نيرومند! ‌اي خدا، ‌اي جمع‌كننده! ‌اي خدا، ‌اي‌گشاينده! ‌اي خدا، ‌اي زنده‌كننده! ‌اي خدا، ‌اي ميراننده! ‌اي خدا، ‌اي‌اجابت‌كننده! ‌اي خدا، ‌اي برانگيزاننده! ‌اي خدا، ‌اي عطاكننده! ‌اي خدا، ‌اي‌بخشنده! ‌اي خدا، ‌اي نعمت‌دهنده! ‌اي خدا، ‌اي حق! ‌اي خدا، ‌اي آشكار! ‌اي خدا، ‌اي مداواكننده! ‌اي خدا، ‌اي نيكوكار! ‌اي خدا، ‌اي ايجادكننده! ‌اي‌خدا، ‌اي بازگرداننده! ‌اي خدا، ‌اي صاحب جلالت! ‌اي خدا، ‌اي صاحب بزرگواري! ‌اي خدا، ‌اي معبود! ‌اي خدا، ‌اي ستوده شده! ‌اي خدا، ‌اي‌آفريدگار! ‌اي خدا، ‌اي ياور! ‌اي خدا، ‌اي ايجادكننده! ‌اي خدا، ‌اي عمل‌كننده! ‌اي خدا، ‌اي مهربان! ‌اي نور! ‌اي خدا، ‌اي دلسوز!‌ اي خدا، ‌اي قادر! ‌اي خدا، ‌اي‌پروردگار! ‌اي خدا، از تو مي خواهم بر محمد و خاندانش درود فرستي و به خشنوديت بر من منت گذاري و به بردباري‌ات از من درگذري و از روزي حلال پاكت بر من بگستراني؛ از جايي كه گمان دارم و از جايي كه گمان ندارم؛ چرا كه بنده تو هستم. كسي را غير از تو ندارم و كسي را غير از تو نمي يابم كه از او درخواست كنم.‌اي مهربان ترينِ مهربانان! آنچه خدا بخواهد، تحقق پذيرد و هيچ نيرويي جز خدا، برتر و و الا نيست.» آنگاه به سجده مي‌روي و مي گويي: «اي خدا، اي خدا، اي خدا، اي پروردگار! اي نازل‌كننده بركت ها! هر حاجتي در پيشگاه تو فرود مي آيد. از تو مي خواهم به هر اسمي كه در غيب، نزد توست و نام مشهور نزد تو كه در سراپرده هاي عرشت نگاشته شده، اينكه بر محمد و خاندانش درود فرستي و ماه رمضان را از من بپذيري و مرا در زمره حجاج خانه خود بنويسي و از گناهان بزرگم درگذري و گنج هايت را خارج گرداني، اي پروردگار، اي مهربان!».1
در روايتي ديگر از امام علي عليه السلام ميخوانيم:
مَن أدّي زكاةَ الفِطرَةِ تَمَّمَ اللَّهُ لَهُ بها ما نَقَصَ مِن زكاةِ مالِهِ. 2
هركس زكات فطره را بدهد، خداوند به سبب آن، زكاتي را كه از مالش كم شده است، جبران مي‌كند.
در صحيفه سجاديه نيز از سيد ساجدين، امام زين العابدين عليه السلام در استقبال عيد سعيد فطر آمده است:
«پروردگارا! بر محمد وآل محمد درود فرست و مصيبت ما را در اين ماه جبران كن و روز فطر را بر ما عيدي مبارك و خجسته بگردان و آن را از بهترين روزهايي قرار ده كه بر ما گذشته است كه در اين روز بيشتر ما را مورد عفو قرار دهي و گناهانمان را بشويي و خداوندا! بر ما ببخشايي آنچه در پنهان وآشكارا گناه كرديم... . خداوندا! در اين روز عيد فطرمان كه [آن را] براي مؤمنان، روز عيد و خوش‌حالي و براي مسلمانان، روز اجتماع و گردهمايي قرار دادي؛ از هرگناهي كه مرتكب شده ايم و هر كار بدي كه كرده ايم و هر نيت ناشايسته اي كه در ضميرمان نقش بسته است، به‌سوي تو باز مي‌گرديم و توبه مي‌كنيم؛ توبه اي كه در آن بازگشت به گناه هرگز نباشد و بازگشتي كه در آن هرگز روي آوردن به معصيت نباشد. بارالها! اين عيد را بر تمام مؤمنان مبارك گردان و در اين روز، ما را توفيق بازگشت به‌سويت و توبه از گناهان عطا فرما!»3
در اين منشور عارفانه، حضرت امام سجاد عليه السلام در دعايي با اشاره به روز عيد فطر از خداوند چنين درخواست مي‌كند:
پروردگارا! ما به‌سوي تو برمي گرديم در روز عيد فطرمان كه آن را براي اهل ايمان روز عيد و شادي و براي اهل ملت خود، روز اجتماع و همياري قرار دادي.4
امام سجاد عليه السلام روز عيد فطر را روز بازگشت به خداوند مي داند و در دعايي از خداوند چنين درخواست مي‌كند:
اَللّهُمَّ اِنّا نَتُوبُ اِلَيكَ في يَومِ فِطْرِنا اَلَّذي جَعَلْتَهُ لِلْمُؤمِنينَ عيدَا وَ سُرورا وَ لِاَهْلِ مِلَّتِكَ مَجْمَعا وَ مُحتَشَدا مِنْ كُلّ ذَنْبٍ اَذْنَبناهُ اَو سوءٍ اَسلَفْناهُ اَوْ فاطِرِ شَرٍّ اَضْمَرناهُ توبةَ مَن لا يَنطوي عَلي رُجُوعٍ اِلي ذنبٍ.5
خداوندا‍! ما به‌سويت توبه مي كنيم؛ در روز عيد فطر كه آن را براي اهل ايمان روز عيد و شادي قرار دادي و براي اهل دين خود، روز اجتماع و همياري مقرر كردي؛ توبه از گناهاني كه مرتكب شده ايم و از كارهاي ناپسندي كه انجام داده ايم.

حضرت باقر عليه السلام در روايتي فرمود: «هيچ عيد فطر و قرباني نيست، مگر آنكه با آمدن آن، غم و اندوه آل محمد صلي الله عليه و آله تجديد مي شود». راوي پرسيد: چرا در روز عيد غمگين مي شوند؟ امام فرمود: «زيرا آنان حق خود را در دست ديگران مي بينند [و از اينكه افراد غير شايسته بر جايگاه رهبري امت قرار دارند و امام راستين هنوز ظهور نكرده است كه حكومت عادلانه و سايه پر از عدل و داد خود را بر مردم بگستراند، غمگين و ناراحت هستند]».6
بنا بر آيين روشنگرانه اسلام، يكي از شرايط روزه، پرداخت زكات فطريه است. امام صادق عليه السلام دراين‌باره مي‌فرمايد:
إنّ مِن تَمامِ الصَّومِ إعطاءَ الزَّكاةِ ـ يعني الفِطرَةَ ـ كما أنَّ الصَّلاةَ علي النبِيّ صلي الله عليه وآله مِن تَمامِ الصّلاةِ، لأ نّه مَن صامَ ولَم يُؤَدِّ الزَّكاةَ فلا صَومَ لَهُ إذا تَرَكَها مُتَعَمِّداً.7
از شرايط درستي روزه، پرداخت زكات؛ يعني فطريه است؛ چنان‌كه تماميت نماز به صلوات فرستادن بر پيامبر است؛ زيرا اگر كسي روزه بگيرد و به قصد، فطريه ندهد، روزه اش بي فايده است.
امام رضا عليه السلام نيز درباره فضيلت و جايگاه عيد فطر چنين فرمود:
كانَ أميرُ المؤمنينَ عليه السلام لايَنامُ ثلاثَ ليالٍ: لَيلةَ ثلاثٍ وعِشرِينَ مِن شَهرِ رَمَضانَ، ولَيلةَ الفِطرِ، ولَيلةَ النِّصفِ مِن شَعبانَ، وفيها تُقسَمُ الأرزاقُ والآجالُ وما يَكونُ في السَّنَةِ. 8
اميرمؤمنان علي عليه السلام ، سه شب را نمي خوابيد: شب بيست و سوم ماه رمضان، شب عيد فطر و شب نيمه ماه شعبان. در اين شبها، روزيها تقسيم و مدت عمر و هر آنچه در آن سال رخ خواهد داد، تعيين مي شود.
در حديثي ديگر از امام رضا عليه السلام آمده است:
روز فطر، عيد، مقرر شده است تا مسلمانان در اين روز گرد هم آيند و براي خداوند ظهور كنند و او را براي نعمت هايش تعظيم كنند. پس اين روز، روز عيد، روز اجتماع، روز فطر، روز زكات، روز رغبت و روز تضرع است. پس خداوند بزرگ دوست دارد كه مسلمانان در چنين روزي اجتماعي داشته باشند و در آن، او را ستايش كنند و مقدس بدارند.9