آغاز سخن در یادداشت های شما ذخیره شد. توجه داشته باشید که یادداشت ها موقت بوده وبعداز خروج شما حذف خواهد شد.

آغاز سخن

عاشورا، اقيانوسي خروشان است كه همه ي كشتي شكستگان بدعت و زورق هاي بي نام و نشان قهرمان پروري تاريخ را در خود فرو مي شكند و هم چنان مي خروشد.
عاشورا، سرچشمه اي خروشان است كه تشنگي همه ي روزگاران را فرو نشانيده و در تب و تاب زلال آب، انسان را زندگي بخشيده است.
عاشورا، تجلي گاه انديشه ناب، ستم ستيزِ پيغمبرگونه اي است كه دشمنان انسانيت را در برابر مردانگي و فتوت خود به زانو در آورده است.
عاشورا، كوهي است كه در گذرگاه رودخانه ي حيات بشري، قد علم كرده و تنها جويبار انسانيت را از خود گذر داده است. از اين رو، ديگر جويبارها به مرداب پيشگي، گراييده اند.
عاشورا، جنبش است نه سكون، اعجاز است نه ايجاز، صاعقه است نه جرقه، فرهنگ است نه جنگ و عرفان است نه حرمان.
كتاب عاشورا هماره گشوده و آزمون گاه كربلا، هميشه برپاست. آدميان هميشه و همه جا در اين آزمون گاه، درس پيش خوانده را پس مي دهند تا «خبيث از طبيب» تمييز داده شود. با اين آزمون درهاي دانشگاه حق طلبي و شهادت خواهي بر روي مشتاقان گشوده مي شود. هر چند عاشورا در يك زمان ويژه پديدار گرديده است، ولي در روح تاريخ جريان دارد.
عاشورا، در حوادث پيشين خود ريشه دارد و شاخه هايش پس از آن تا قيامت گسترده است. در اين گفتار بر آنيم از زيباترين شكوفه هاي اين درخت تناور، سبدي پر شكوفه گرد آوريم. آن گاه با كاروان عاشوراييان هم نوا شويم و دل در گرو خورشيدمرد جبهه ي كربلا؛ حضرت حسين بن علي عليه السلامبگذاريم تا آنان را كه بر چكاد عاشورا ايستاده اند، به تماشا نشينيم. در صدديم تا در فصولي هشتگانه، نگارينه اي ديگر بر اوراق درس هاي عاشورا بيافزاييم. در بخش هاي نخستين اين اثر، با تعريفِ پيشينه ي عزاداري سالار شهيدان، به آداب و رسوم و آموزه هاي آن پرداخته شده است و سپس به نمونه سازي و ارايه ي راه كارهايي جهت اشاعه ي فرهنگ عزاداري، آسيب شناسي اين موضوع و ارايه ي ديدگاه هاي گوناگون درباره ي آن ارايه شده است و در پايان نيز افزون بر انتقادها و پيشنهادهايي در باره ي اين بحث، به نقش رسانه در اين راستا توجه شده است.