// نشریه / سياحت غرب 44

اژدهای گرسنه در یادداشت های شما ذخیره شد. توجه داشته باشید که یادداشت ها موقت بوده وبعداز خروج شما حذف خواهد شد.

اژدهای گرسنه

رشته های هوشمندی در درون اشخاص وجود دارد که باعث می شوند تا در ورای مسایل اقتصادی، ما شاهد توسعه برخی اشکال اجتماعی هم باشیم. باس به عنوان مثال، به شیدایی روحی ما نسبت به اخبار مهیج اشاره می کند - افتضاحات جنسی، قتل های وحشتناک، اختلاس ها، سقوط تماشایی چهره های مشهور - . وی همچنین، در این جا به جست وجو در درون اشخاص می پردازد تا جوهره انسان ها را دریابد و رفتارهایی را که به مشکلات اجتماعی منجر می شوند، کشف کند. او می نویسد: «حاصل چنین اخباری، تقویت نوع خاصی از احساسات و هیجانات است. تا وقتی که روزنامه امروز صبح چاپ و منتشر شود، غذای دیروز (روزنامه دیروز) به مصرف می رسد. در این روند، یک وضعیت پوچی به وجود می آید و روح برای دریافت معانی جدید همچنان گرسنه است. این وضعیت به اژدها در قصه پریان می ماند که می بایست هر سال یک دوشیزه جوان را در تملک داشته باشد. به عبارت دیگر، این اژدها تمام چیزها را در اطراف خود درهم می شکند و تخریب می کند. در زمانی که تعداد خیلی زیادی از مردم با نگرانی مراقب هستند تا قتل جدیدی رخ دهد - و در این خشم اخلاقی «صادق» هم هستند - آیا این میل، به طور بالقوه یک بستر مغناطیسی مناسب برای جذب و گسترش چنین رفتارهایی ایجاد نمی کند؟
ما در مورد تنش های عمومی و دیگر انحرافات روانی جمعی اطلاعات خیلی زیادی داریم. در تیراندازی آزادراه لوس آنجلس ما شاهد موج عجیبی از تبلیغات بودیم. ما که شاهد چنین اشکالی از اژدهای گرسنه بود ه ایم، اگر احساس مسئولیت کنیم، نمی توانیم احتمال حیله گری های بیشتر و غارت های گسترده تر را نادیده بگیریم.
تصمیم ها و همة این انتخاب های درونی ما، هزینه های اجتماعی خاص خود را هم دارند؛ هرچند نمی توان این هزینه ها را محاسبه کرد: ما در سیستم های قانونی و جزایی خود، در حمایت از روابط قراردادی بین افراد، وارد عمل شدیم و در مورد پیامدهای پزشکی و روان پزشکی بیگانه شدن فرد با فرد، اقدام کردیم و در خصوص مصرف زیاده از حد منابع انسانی توسط صنایع سرگرم کننده غیرعقلانی و مهیج نیز وارد عمل شده ایم.
بنابراین، به نظر می رسد که ارتباطات قابل تشخیصی میان رفتارهای فردی ما و اشکال و نهادهای اجتماعی خاص، که در اطرافمان می رویند، وجود دارد. وجود این ارتباط، حتی در مورد چیزهای عجیبی که ظهور می کنند و در وهله نخست، نسبت به زندگی ما تماماً بیگانه به نظر می رسند نیز صادق است. به هرحال، برای شناسایی این رشته های پیوند دهنده، لازم است که ما به آن سوی روابط بیرونی و مکانیکی اشیا نیز نظر بیاندازیم؛ لازم است که من به درون خودم بنگرم و ظریف ترین مهارت ها را بیاموزم: یاد بگیرم که چطور واکنش های خودم به جامعه و همچنین واکنش های جامعه را نسبت به خودم تشخیص دهم. براساس چنین مبنایی، من احتمالاً می توانم پرداختن به مسایل اجتماعی را به مثابه موضوعات معناداری که باید در ارتباط با آنها کار شود، شروع کنم.
البته این کار آسانی نیست، زیرا خواسته های شخصی هر فردی از جامعه، در چارچوب خاصی محصور است که در آینده توسط یک مکانسیم خودکار (کامپیوتر) طبقه بندی می شود. ما توسط کامپیوترها، الگوهای جامعه خود را می سازیم. در این میان، همه الگوهای خوب، «توسط خودشان اداره می شوند». اما اگر جامعه به وسیله خودش اداره شود، در این صورت، دیگر من نیازی به نگران شدن درباره سهم خود (برای خدمت به جامعه) ندارم.
در حال حاضر، چنین به نظر می رسد که همه اشکال اجتماعی از انحرافات جنبی توسعه تکنیکی، تأثیر پذیرفته اند. هر وقت مشکلی رخ می نماید، نخستین فکر ما این است که چطور می توانیم به وسیله تکنولوژی آن را حل کنیم؟
این موضوع تعجب برانگیز نیست. زیرا در جامعه ای که به گونه ای ساخته شده است که «خودش خود را اداره می کند» - جامعه ای که در آن، ایده انتخاب فردی، قبل از هر چیز، «مکانیسم های بازار» را وارد ذهن می کند - در این جامعه، حقیقتاً تکنولوژی فقط تغییر فوری و ظاهری را ارایه می کند و ما نیز به همین طریق، بافته های تکنولوژی را محکم تر می کنیم. در زمانی که مبادلات بشری تا سطح «روابط متقابل» یک سیستم تحلیلگر (یک نرم افزار معمولی) تقلیل یافته است، در چنین زمانی، آیا ما به جای سرهم بندی کردن فرآیندهای کامپیوتری، می توانیم یاد بگیریم که چطور در یک جامعه کار کنیم و در صورتی که بتوانیم کار کنیم، در این میان، پتانسیل انسانی برای رشد درونی چه می شود؟
از خودتان بپرسید: در همه مباحثات عمومی درباره اینترنت - در همه بحث و جدل هایی که درباره کاربران و محتوا مثل: تلفن، کابل، شرکت های رادیو تلویزیونی، استانداردهای تکنیکی و ترکیب بندی، دسترسی جهانی و امتیازات، بخش خصوصی، تولید و بی کاری، تغییر از راه دور و تغییر پروژه شرکت ها صورت می گیرد - چه تعدادی از مردم در استدلال های خود به این موضوع توجه کرده اند که نیاز من و شما به فراگیری ضرورت های تکنولوژی و استفاده از آن در درون خود و جامعه چیست؟ مطمئناً تصویر هر ماشینی که به تازگی اختراع می شود و تصویر هر فرآیند تکنیکی، قبل از هر چیز در ذهن خالقانش وجود دارد. چندان هم معلوم نیست که ما مواظب این اژدهای عجیب و غریب تکنولوژی هستیم، یا نه.