// نشریه / سياحت غرب 8

سلامتى در گرو صنعت در یادداشت های شما ذخیره شد. توجه داشته باشید که یادداشت ها موقت بوده وبعداز خروج شما حذف خواهد شد.

سلامتى در گرو صنعت

به خوبى سخنان سخنگوى یکى از شرکت هاى داروسازى را به خاطر داریم که مى گفت: «کسانى که مدیریت شرکت هاى دارویى را به عهده دارند، اسقف نیستند، آن ها تاجر هستند.»
وقتى یک فرمول دارویى امتحان خود را خوب پس مى دهد و وارد بازار مى شود، دیگر شرکت ها معمولاً از این فرصت بهره جسته و با تولید این داروها، سعى در جلب مشترى و عقب نماندن از بازار را دارند. به همین خاطر است که فقط در کشور هند 000/70 نوع داروى تولیدى در بازار یافت مى شود که این رقم در مقایسه با لیست داروهاى اساسىِ سازمان بهداشت جهانى، رقمى تأمل برانگیز است!
این پدیده، در مورد آنتى بیوتیک ها نیز صادق است. در لیست داروهاى اساسى سازمان بهداشت جهانى، فقط 20 آنتى بیوتیک به چشم مى خورد. این در حالى است که در کشور مالزى، بیش از 200 نوع آنتى بیوتیک عرضه مى شود. نتیجه ظهور این بى نظمى و آشفتگى چیزى نیست مگر حیرت و سردرگمى پزشکان و متخصصان. سود حاصل از این داروها، چیزى نیست که به راحتى بتوان از آن گذشت. بازار جهانى در سال 1993، بابت فروش این داروها مبلغ 22 میلیارد دلار به دست آورده است و انتظار مى رود تا سال 2000، این مبلغ تا سقف 40 میلیارد دلار نیز برسد. در کشور مالزى در سال 1993، واردات آنتى بیوتیک (مشتمل برفرآورده هاى دارویى دامى) افزون بر 85 میلیون دلار هزینه در بر داشته که این روند از سال 1982، تا 100% واردات دارو را به خود اختصاص داده که 28% آن مختص پنى سیلین بوده است. این داروها، 14% از کل فرآورده هاى پزشکى و دارویى (انسانى و حیوانى) را به خود اختصاص داده است.
امروزه مقاومت آنتى بیوتیک ها، در سطح جهان پدیده اى شایع و رایج گشته است و این امر از آنجا ناشى مى شود که اولین آنتى بیوتیک تجویز شده، اغلب تأثیرى در بهبودى فرد نمى گذارد، لذا فرد بیمار باید آنتى بیوتیک هاى متعدد دیگرى را تست کرده و در موارد حاد در بیمارستان بسترى شود. این گونه موارد، فقط در آمریکا هزینه اى تقریبى بین 100 تا 200 میلیون دلار بر هزینه هاى معمولى تأمین سلامت افزوده است. آمریکایى که درآمد حاصل از بازار آنتى بیوتیک هایش، چیزى در حدود 6 میلیارد دلار در سال مى باشد.
هر چه گستردگى پدیده مقاومت آنتى بیوتیک ها بیشتر شود، شرکت هاى داروسازى بیشترى باید در زمینه تحقیق آنتى بیوتیک هاى جدید سرمایه گذارى کنند تا از این طریق قادر به تأمین و جبران هزینه هاى سرسام آور داروهاى جدید باشند. هزینه معالجه با این داروهاى جدید [غیرآنتى بیوتیک] روزانه بیش از 500 دلار آمریکاست. سؤال این است که آیا یک کشور در حال توسعه قادر است هزینه فوق العاده اى براى داروهاى جدیدتر در نظر بگیرد؟