// گزیده های معارفی / داستان

ارادت و علاقه شهيد برونسي به حضرت زهرا(س) و آرزويش در اين‌باره

عنوانارادت و علاقه شهيد برونسي به حضرت زهرا(س) و آرزويش در اين‌باره
خلاصهشهيد برونسي آرزو داشت كه با خون گلويش، اسم حضرت زهرا(س) را بنويسد تا ارادت و عشق خود را به آن حضرت نشان دهد.
حكايتآقاي «حميد خلخالي» مي‌گويد: فرمانده شهيد، حاج عبدالحسين برونسي، عشق و ارادت خاصي به حضرت صديقه طاهره(س)‌ داشت. ارادت او بيشتر از آن بود كه به زبان بيايد يا وصف شود. يك‌بار در بين بچه‌ها گفت: دوست دارم با خون گلويم اسم مقدس مادرم (هميشه از حضرت زهرا(س) به مادرم ياد مي‌كرد) را بنويسم. با تعجب به يكديگر نگاه كرديم و پرسيديم: چرا؟ گفت: يك صحنه عاشورا هميشه قلبم را آتش مي‌زند و آن وقتي است كه آقا اباعبدالله(ع) خون حضرت علي‌اصغر(ع) را به آسمان پاشيد و فرمود: «خدايا! قبول كن.» من هم دوست دارم با خون گلويم اسم مقدس بي‌بي را بنويسم تا عشق و ارادت خودم را ثابت كنم.
توضيح:
در زندگي‌نامه اين شهيد بيان نكردند كه اين آرزو به همين صورت به وقوع پيوسته باشد، ولي كنايه از قرباني شدن در راه اسلام است كه آن فرمانده باصفا سرانجام به شهادت رسيده است.
پيامها1. آرزوي عاشق اين است كه خود را در راه معشوق فنا كند. 2. شهدا به اهل بيت(ع) به‌ويژه حضرت زهرا(س) و امام حسين(ع)، محبت و علاقه بسياري داشتند و هميشه آرزو مي‌كردند همانند مولايشان، اباعبدالله الحسين(ع)، و ياران باوفايش شهيد شوند.
منبعخاك‌هاي نرم كوشك
نويسندهسعيد عاكف
ناشرچاپ ابرار
محل چاپمشهد
سال چاپ1386
نوبت چاپسيزدهم
صفحه80

/// آخرین گزیده‌ها