// گزیده های معارفی / سیره

توصيف آفريدگار جهان در كلام امام كاظم(ع)

عنوانتوصيف آفريدگار جهان در كلام امام كاظم(ع)
سيرهامام كاظم(ع) تربيت يافته مكتب علمي پدران خود امام صادق(ع) و امام باقر(ع) است و از گنجينه علمي آن دو بزرگوار بهره‌ها جسته است و با سخنان مرشدانه خود مردم را راهنمايي مي‌كردند. ايشان همواره در بزرگ‌ترين تا كوچك‌ترين مسائل، چراغ راه مردم بوده‌اند. در اين بيان، معرفت و شناخت پروردگار، از عمده مسائل فكري و اعتقادي است كه ذهن بشر را به خودش مشغول داشته و گاهي اوقات كج‌فهمي‌ها و اشتباهات بزرگي، دامن‌گير درك او از خالق هستي بوده است. شيخ طبرسي در كتاب احتجاج در اين‌باره به حديثي از امام كاظم(ع) اشاره مي‌كند و مي‌نويسد: حسن بن عبدالرحمان حمائي گفت: خدمت ابي ابراهيم(س) وارد شدم عرض كردم يابن رسول الله هشام بن حكم اين‌طور تصور مي‌كند كه خداوند تعالي جسمي است كه هيچ چيز مانندش نيست، عالم است و بصير است و قادر، متكلم و ناطق است ولي كلام و قدرت و علم در يك مجري جاري‌ست و هيچ يك از آنها مخلوق نيست. حضرت امام موسي بن جعفر(ع) فرمود: خدا بكشد او را اگر چنين عقيده‌اي داشته باشد، آيا نمي‌داند جسم محدود است و كلام و سخن غير از متكلم و گوينده است. امام كاظم فرمود: معاذ الله، جاي پناه بردن به خداوند است از اين سخنان بي‌جا و از اين عقل‌هاي سبك و عقيده‌هاي ناپايدار، من به خداي تعالي از چنين عقيده بي‌زار هستم، خداوند عالم از اين‌گونه وصف‌هاي بر خردان پاك است. او نه جسم است نه مقام و مكان الوهيتش قابل تهديد است او واجب الوجودي است مقدس و پاك و غيرمتناهي و هرچه قابل حد و وصف و باشد آن ممكن است و كليه ممكنات عالم و اشياء و مواد موجود بر حسب اراده او به وجود آمده‌اند و به مشيت او آفريده شده‌اند. پروردگار عالم ناطق به زبان نيست يعني براي بيان مقاصد خود به آلات و اعضاء و احشاء و امعاء محتاج نمي‌باشد.
منبعزندگاني امام موسي بن جعفر(ع)
نويسندهعماد الدين حسيني اصفهاني ـ شهير به عمادزاده
ناشرشركت سهامي طبع كتاب
جلد2
صفحه72

/// آخرین گزیده‌ها