// گزیده های معارفی / سیره

احمد بن موسي(ع) معروف به شاه چراغ، نگين درخشان شيراز

عنواناحمد بن موسي(ع) معروف به شاه چراغ، نگين درخشان شيراز
سيرهچراغ بزم شهنشاهي تو خرمن ماه * شه چراغي و مشكوة و نور بخش جهان
مهين منيره احمد قرين نام احد * خصال احمدي و حيدري است از تو عيان
حضرت سيد السادات، امير احمد بن موسي(ع)، جلوه‌گاه نور سرمد، ميوه باغ رسالت، فرزند هفتمين نور آسمان ولايت و امامت و همنام شريف پيامبر است. ترابش توتياي چشم عارفان و تربتش شفاي دل سوزان حاجتمدان است، بارگاه منورش چشمه تابان خورشيد عالم افروز ولايت و آستان مقدسش وادي عشق و صفاي سالكان معرفت است. مرقد مطهرش مطاف كروبيان و روضه رضوانش قبله‌گاه عابدان و صالحان است.
حضرت شاه چراغ(ع) بزرگوار و عزيز است. قبله صاحبدلان و مأمن خالصان است. روشني بخش دل و نور ديده شيرازيان است. شيراز از بركتش دارالعلم و دار الامان است و از وجود تابناكش بر فلك سرافراز است.
حضرت شاه چراغ(ع) كوكب درّي تبار ولايت و مايه افتخار و سربلندي پيروان امامت است. تربت شريفش در نزد شيعيان بسيار محترم و گرامي است. آن را محل استجابت دعا و توسل به سوي خدا مي‌دانند و با الهام از آيه «قُل لَّا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْرًا إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبَى» (شوري: 23) پروانه‌وار در طواف مرقد مطهرش عشق مي‌ورزند و جايگاه منورش مظهر عشق و ايمان و شهادت است.
منبعبارگاه نور
نويسندهمحمد حسين رستگار
ناشرآستان مقدس احمدي
سال چاپ1377
صفحه11

/// آخرین گزیده‌ها