// گزیده های معارفی / سیره

وصاياي امام اميرالمؤمنين(ع) به امام حسن(ع)

عنوانوصاياي امام اميرالمؤمنين(ع) به امام حسن(ع)
سيرهاي حسن! تو را وصيت مي‌كنم به برادرت حسين، و فرمود كه: شماها از منيد و من از شمايم، رو كرد به فرزندان ديگر كه از غير فاطمه بودند. ايشان را وصيت كرد كه مخالفت حسن و حسين مكنيد. پس گفت: حق تعالي شما را صبر نيكو كرامت كند. امشب از ميان شما مي‌روم و به حبيب خود محمد مصطفي(ص) ملحق مي‌شوم، چنان چه مرا وعده داده است.
اي حسن! چون من از دنيا بروم، مرا غسل ده و كفن كن و حنوط كن به بقيه حنوط جدّ خود رسول خدا(ص) كه از كافور بهشت است و جبرئيل آورده بود براي آن حضرت. چون مرا به روي تخت گذاريد، پيش تخت را كار نداريد و عقب آن را بگيريد، به هر سو كه پيش تخت رود شما نيز از عقب آن برويد، و به هر موضع كه جنازه من بايستد آن موضع قبر من است، آنجا جنازه مرا بر زمين گذاريد.
اي حسن! تو بر من نماز كن و بر من هفت تكبير بگو، بدان كه اين هفت تكبير حلال نيست بر احدي غير از من مگر بر مردي كه در آخر الزمان به هم رسد از فرزندان برادرت حسين كه قائم و مهدي اين امت است، و كجي هاي اين خلق را او درست خواهد كرد.
چون بر من نماز كني اي حسن، جنازه را از موضع خود بردار و خاك را از آن موضع دور كن. پس در آنجا قبر كنده و لحدِ ساخته خواهي يافت، و چوبي ساخته نقش كرده شده در آنجا خواهي ديد كه پدرم حضرت نوح(ع) براي من ساخته و در آنجا گذاشته است. پس مرا بر روي آن تخته دفن كن، و هفت خشتِ ساخته در آنجا خواهي يافت از خشت هاي بزرگ. آنها را بر روي من بچين، پس اندكي صبر كن و يك خشت را بردار و به قبر نظر كن، مرا در آنجا نخواهي ديد زيرا به جد تو رسول خدا(ص) ملحق خواهم شد، بدان كه هر پيغمبري بميرد اگر چه در مشرق مدفون شده باشد و وصي او در مغرب باشد، البته حق تعالي روح و جسد او را با روح و جسد وصي او جمع مي‌نمايد بعد از آن جدا مي‌شوند، باز هر يك به قبرهاي خود برمي‌گردند. پس قبر مرا از خاك پر كن و پنهان كن موضع قبر مرا، چون صبح شود تابوتي بر ناقه‌اي بند، و سر آن ناقه را به كسي بده كه به جانب مدينه بكشد تا آنكه مردم ندانند كه من در كجا مدفون شده‌ام.
منبعتاريخ چهارده معصوم (جلاء العيون)
نويسندهعلامه مجلسي
ناشرسرور
سال چاپ1375
صفحه348 ـ 350

/// آخرین گزیده‌ها