// گزیده های معارفی / داستان

جواز و عدم جواز خودستائي از ديدگاه امام صادق(ع)

عنوانجواز و عدم جواز خودستائي از ديدگاه امام صادق(ع)
خلاصهامام صادق(ع) در بيان محل درست تعريف از خود، توضيح مي‌دهند كه هر جا اضطرار وجود داشت، ايرادي ندارد.
حكايتشخصي به حضور امام صادق(ع) آمد و عرض كرد: « آيا جايز است انسان، خودش را تعريف كند؟!». امام در پاسخ فرمود: در موردي كه اضطرار به آن پيدا كرد جايز است، سپس دو نمونه از خود ستودن دو پيامبر را كه در قرآن آمده ذكر كرد وفرمود: 1ـ آيا نشنيده‌اي كه يوسف به عزيز مصر گفت: « ِاجْعَلْني عَلي خَزائنِ الاَرْضِ اِنّي حَفيظٌ عَليمٌ». « مرا سرپرست خزائن سرزمين (مصر) قرار بده چرا كه نگهدارنده و آگاهم». 2ـ وقول عبدصالح حضرت هود(ع) كه به قوم خود گفت: « وَ اَنَا لَكُمْ ناصِحٌ اَمينٌ» (1). « و من خيرخواه اميني براي شما هستم» (2). (بنابراين در موارد استثنائي كه هدف عالي‌تر در ميان است، روا است كه انسان، ويژگيها و توانمندي برجسته خود را آشكار سازد).
پاورقي1. اعراف:68. 2. تسير صافي، ص 513 ذيل آيه 32 نجم به نقل از تفسير عياشي.
منبعداستان‌هاي صاحب‌دلان
نويسندهمحمد محمدي اشتهاردي
ناشردفتر انتشارات اسلامي
سال چاپ1367
نوبت چاپاول
جلداول و دوم
صفحه176 و 177

/// آخرین گزیده‌ها