// گزیده های معارفی / داستان

سفارش امام باقر(ع) به خودداري از تندروي و رفق و مدارا

عنوانسفارش امام باقر(ع) به خودداري از تندروي و رفق و مدارا
خلاصهزراره و حمران گفتند ما عقايد خودمان را ملاك و معيار براي تشخيص افراد قرار مي دهيم هركس عقايدش مطابق عقايد ما نباشد از او بي زاري مي جوئيم. امام باقر(ع) از اين كار نهي كردند كه چه بسا عده اي مستضعف فكري باشند يا بعداً توبه كنند و...
حكايتزُراره [يكي از شاگردان فقيه و برجسته امام باقر و امام صادق(ع)] مي گويد: من و حُمران ـ يا من و بُكَير ـ به حضور امام باقر(ع) رفتيم، به امام باقر(ع) عرض كردم: «ما (در رابطه با مردم كه داراي عقايد مختلف هستند) خود را همچون ترازو و ريسمانكار بنّاها (ميزان) قرار مي دهيم، هركس از مردم، خواه علوي (منسوبين به خاندان علي(ع)) باشد يا غير علوي، با ما موافقت كند (عقيده و دينش مطابق عقيده و دين ما باشد) او را دوست مي داريم، و اگر با ما مخالفت كند، خواه علوي باشد يا غيرعلوي، از او بيزاري مي جوييم.»
امام باقر(ع) با اين برنامه اي كه زُراره ارائه داد، مخالفت كرده و فرمود: اي زراره! «سخن خدا درست تر از سخن تواست، پس كجايند آنانكه خداوند در قرآن مي فرمايد:
«... إِلاّ الْمُسْتَضْعَفينَ مِنَ الرِّجالِ وَ النِّساءِ وَ الْوِلْدانِ لا يَسْتَطيعُونَ حيلَةً وَ لا يَهْتَدُونَ سَبيلاً؛ (آنانكه به خويش ظلم كردند، در دوزخند) مگر آن دسته از مردان و زنان و كودكاني كه به راستي تحت فشار قرار گرفته اند، چاره و راه نجاتي (از محيط آلوده) ندارند.»
و كجايند آنانكه خداوند درباره آنها مي فرمايد:
«... وَ آخَرُونَ مُرْجَوْنَ ِلأَمْرِ اللّهِ إِمّا يُعَذِّبُهُمْ وَ إِمّا يَتُوبُ عَلَيْهِمْ...؛ گروه ديگر به فرمان خدا، واگذار شده اند، خداوند يا آنها را مجازات مي كند و يا توبه آنها را مي پذيرد.» (توبه ـ 106.)
و كجايند آنانكه خداوند درباره آنها مي فرمايد:
«... وَ آخَرُونَ اعْتَرَفُوا بِذُنُوبِهِمْ خَلَطُوا عَمَلاً صالِحًا وَ آخَرَ سَيِّئًا عَسَى اللّهُ آن يَتُوبَ عَلَيْهِمْ ...؛ و گروه ديگر به گناهان خود اعتراف كردند، واعمال صالح و ناصالحي را به هم آميختند، اميد مي رود كه خداوند توبه آنها را بپذيرد.» (توبه ـ 102.)
و كجايند اصحاب اعراف [كه خداوند در آيه 46 تا 49 سوره اعراف از آنها سخن به ميان آورده، عدّه اي از واماندگان، در اعراف (كه كوه مانندي بين بهشت و جهنّم است) راهي به جايي نمي برند، تا اينكه اصحاب اعراف (مانند آل محمّد(ص) آنها را از واماندگي نجات مي بخشند] و كجايند «اَلْمُؤَلَفَة قُلُوبُهُمْ؟.» (1)
[آنان كه خداوند در آيه 60 توبه، سهمي از زكات را براي الفت و جلب قلوب آنها به سوي اسلام قرار داده، خواه كافر باشند يا افرادي كه ايمان ضعيف دارند.
بنابراين، مطابق آيات قرآن، نمي توان از اين دسته هاي مختلف اسلامي كه از خطّ تشيّع راستين، منحرف هستند، بيزاري جست، چرا كه اميد نجات آنها آن گونه كه خدا فرموده است، وجود دارد.]
پاورقي1. باب اصناف النّاس، حديث 3، ص 382 ـ ج 2 (با اقتباس و توضيح)
منبعداستان هاي اصول كافي
نويسندهمحمد محمدي اشتهاردي
ناشرروحاني
محل چاپسپهر - قم
سال چاپ1379
نوبت چاپاول
صفحه431 و 432

/// آخرین گزیده‌ها