// گزیده های معارفی / سیره

رثاي امام حسين(ع) در شهادت حضرت عباس(ع)

عنوانرثاي امام حسين(ع) در شهادت حضرت عباس(ع)
سيرهبا شهادت حضرت عباس(ع) حسين(ع) بي‌اختيار دست بر كمر نهاد و فرمود: «آه پشتم شكست و اميدم قطع شد» و آنگاه چنين سرود: «اي بدترين مردم، با ستم خويش تجاوز كرديد و با دين محمد پيامبر خدا مخالفت ورزيديد آيا بهترين پيامبران درباره ما به شما سفارش نفرمودند؟ آيا ما از فرزندان پيغمبر راستين نيستيم؟! آيا زهرا مادر من است يا مادر شما؟ و آيا احمد از بهترين مردمان نبود؟ خوار و ملعون شديد با جنايتي كه كرديد به زودي آتش سوزان جهنم را ديدار خواهيد كرد». حسين(ع) بر سر نعش عباس(ع) بسيار گريست و شاعري در اين باره نيكو سروده:
از مردمان به گريه سزاوارتر كسي است
كز ماتمش حسين به دشت بلا گريست
او را برادر و به علي شاه دين پسر
عباس غرق خون كه بر او ماسوي گريست
بنمود با حسين مواساة وتشنه داد
جان در رهش كه عرش بر اين ماجرا گريست
عباس(ع) مرگ را با افتخار برگزيد تا زير بار ننگ نرود، شعار او همان شعار برادرش بود كه فرمود: كشته شدن به، ز زندگاني ننگين، ننگ هم از آتش خداي نكوتر(1)
چراغ عمر عباس(ع) را كفار خاموش كردند، ولي خدا به پاداش نكوتر ازجانبازي، ياد او را در خاطره‌ها زنده نگاه داشته است. هم‌اكنون نيز عباس(ع) همچنان راه مبارزه با ستمگران را به ستمديدگان مي‌آموزد و اي كاش مردماني كه در چنگال حكام خون آشام اسيرند، به خود آيند و از مكتب پر فضيلت عباس(ع) درس آزادي و جهاد بياموزند و خود و جامعه خويش را از ننگ ذلت و پستي برهانند.
پاورقي
منبعسيره ابوالفضل العباس(ع) پرچمدار انقلاب حسيني(ع)
نويسندهعباسعلي محمودي
صفحه130

/// آخرین گزیده‌ها