// گزیده های معارفی / داستان

پاداش بيشتر به مراعات‌كننده ادب

عنوانپاداش بيشتر به مراعات‌كننده ادب
خلاصهانوشيروان به كسي كه در اداي منظور خويش رعايت ادب و زبان خوش را برگزيده بود، دو برابر پاداش داد.
حكايتروزي انوشيروان در مسند شاهنشاهي نشسته بود. دو مرد به حضور او آمدند و بر درگاه او ايستادند. يكي از آنها با آواز بلند گفت: «بد مكن و بد نينديش» ديگري گفت: «نيكي كن و نيك بينديش، تا پاداش نيك ببيني» (اين دو مرد هر دو با يك معني، انوشيروان را پند دادند، ولي الفاظي كه به كار بردند، متفاوت بود. اولي براي اداي مقصود، واژه‌هاي ناپسندي برگزيد، ولي دومي واژه‌هاي پسنديده انتخاب كرد. در نتيجه اولي رعايت ادب نكرد و دومي رعايت ادب كرد). انوشيروان گفت: يك هزار دينار به واعظ اول و دو هزار دينار به واعظ دوم جايزه بدهيد. مأموران به فرمان انوشيروان عمل كردند. يكي از هم‌نشينان نزديك انوشيروان از او پرسيد: اين دو مرد هر دو يك مطلب را عنوان كردند، چرا به دومي دو هزار دينار و به اولي يك هزار دينار دادي؟ انوشيروان پاسخ داد: دومي با زبان نيك و ادب با من سخن گفت، ولي اولي با زبان بد و خلاف ادب سخن گفت. هيچ نيكي بهتر از دوستي نيكان و زيبا گويان نيست و هيچ بدي بدتر از بدي با بدان و بد زبانان نيست.(يكي نان بي‌ادبي مي‌خورد و ديگري نان ادب؛ روشن است كه بين اين دو فرق است.)
شخصيت1
راوي0
راوي0
منبعداستان هاي جوامع الحكايات
نويسندهمحمد عوفي
مترجم/مصححمحمد محمدي اشتهاردي
ناشرشكوري
محل چاپقم
سال چاپبهار 1381
نوبت چاپسوم
صفحه138

/// آخرین گزیده‌ها