// گزیده های معارفی / سیره

حضرت زينب(س) و توصيه به عبيدالله بن زياد به عاقبت انديشي در حوادث كربلا

عنوانحضرت زينب(س) و توصيه به عبيدالله بن زياد به عاقبت انديشي در حوادث كربلا
سيرهحضرت زينب(س) عبيدالله بن زياد را به عاقبت‌انديشي در حوادث كربلا توصيه فرمود: به زودي خداوند تو و آنها را در محلي جمع مي‌كند آن‌گاه در پيشگاه او احتجاج و مخاصمه مي شويد. اكنون بنگر كه در آن روز رستگاري و پيروزي از آنِ كه خواهد بود.(1) و نيز به يزيد فرمود: به زودي آرزو خواهي كرد كه اي كاش دست‌هايت ناتوان بود، چشم‌هايت نابينا و زبانت گنگ و نمي‌گفتي آنچه را بر زبان راندي و نمي‌كردي آنچه كردي. آري آن روز كه در برابر آنان حاضر شوي آرزو مي‌كني اي كاش مادرت تو را نزاييده بود و دست‌هايت از مرفق برنمي‌آمد و مرتكب اين اعمال نمي‌شدي. اكنون پدرانت را صدا مي‌زني؟ و آرزو مي‌كني كاش نزد تو حاضر مي‌شدند؟ به زودي تو در نزد آنان حاضر مي‌شوي!! به زودي نزد رسول خدا(ص) حاضر مي‌شوي و اگرچه امروز تو ما را غنيمت جنگي خويش مي‌پنداري اما بدان كه به زودي بايد غرامت ما را بپردازي در آن روزي كه جز آنچه دست‌هايت پيش فرستاده چيزي نخواهي يافت. اكنون هر حيله كه تواني به كار بند كه رأي تو سست و خطاست و روزهاي زندگي‌ات اندك، و جمعتان به زودي پراكنده مي‌شود در آن روزي كه منادي صدا زند: همانا لعنت خدا بر ظالمان و دشمنان باد.
در شيوه تحليل حضرت زينب(س) از حوادث، يك پيام اساسي نهفته است كه معيار موفقيت و شكست در حوادث زندگي چيزي جز حقايق ملكوتي و پشت پرده حوادث نيست. به ديگر سخن، عاقل آن است كه چهره حقيقي امور را درك كند و از عاقبت گناهان بپرهيزد و همواره خود را پاسخگوي دادگاه عدل الهي ببيند.
پاورقي
منبعنگارنده

/// آخرین گزیده‌ها